Kategoria: Kultura i Sztuka

Po sukcesie spektaklu pt. „Wieczór panieński plus”, autor Marcin Szczygielski napisał najnowszą komedię pt. „Podróż poślubna plus”, będącą kontynuacją losów bohaterów „Wieczoru..”. Przed bohaterami nowe, niekoniecznie usłane różami życie. Jednak nim ono się rozpocznie, pora na miłość i upojny miesiąc miodowy. W podróż poślubną na egzotyczną wyspę wyruszają dwie młode pary plus jedna niedoszła panna młoda, której przyjaciele nie mają serca zostawić samej w domu. Jednak nic nie idzie zgodnie z planem. Zamiast do raju, bohaterowie trafiają prosto w oko cyklonu, w którym muszą zmierzyć z huraganem, niespodziewanymi „atrakcjami” i niezwykle zabawną recepcjonistką hotelu. „Podróż poślubna plus” na pewno przypadnie Wam do gustu, podobnie jak „Wieczór panieński plus”! Zapraszamy Państwa do naszej podróży.
W obsadzie znakomici aktorzy:
Katarzyna Skrzynecka
Anna Iberszer
Monika Mazur/Wiktoria Gąsiewska
Tomasz Bednarek
Marek Kaliszuk/Paweł Góral
Tekst sztuki: Marcin Szczygielski
Reżyseria: Tomasz Drabek
Bilety w cenach nominalnych* 140 i 150 zł (w zależności od miejsca), dostępne on-line oraz w CIK.
_____
*bileterie mogą do ceny nominalnej doliczać prowizję.

Lata 70. – to w historii fotografii czas zarówno ascetycznej sztuki pojęciowej, jak i przeciwstawnej wobec niej, poetyckiej ekspresji poprzez wielokrotności. Drugi z kierunków realizowano przede wszystkim w formie konglomeratu obrazów fotograficznych. W takim nurcie od 1968 roku (powstały wówczas m.in. „Małpy”) tworzył Ireneusz Pierzgalski, wyróżniając się swym oryginalnym podejściem do tworzenia ze zdjęć-odbitek czegoś innowacyjnego.
„Obrazy fotograficzne” Pierzgalskiego Urszula Czartoryska opisuje jako „montaż – wykończony ostatecznie na jednej fotografii znacznych rozmiarów, złożonej z wielu kadrów negatywów autora”[1]. To połączenie przynajmniej kilku ciasno połączonych mniejszych i większych fotografii, niekiedy przysłaniających się, a czasem ułożonych nieregularnie. Realizowane były w zgodzie z poetyką „płachty” stykowych odbitek. Opisana technika była pionierską metodą artysty i inspirowała innych twórców do realizowania projektów w tej samej formie.
„Obrazy fotograficzne” Pierzgalskiego sytuują się na pograniczach: plastyki i kliszy oraz jakoby filmowego kadru i malarskiej siły urzeczywistniania tego, co stanowi domenę wyobrażeń (były one jak „marzenia senne”). Innowacyjność prac artysty jest bliska – nie tylko ze względu na jego polskie. Przede wszystkim ze względu na umiejętność tworzenia lirycznych i przejmujących realizacji o wysoce osobistym charakterze. Pozostających „w wymiarze niepowtarzalnej personalności”[1] – pozwalających na utożsamienie się odbiorców z przedstawionymi na fotografiach uniwersalnymi, osobistymi doświadczeniami.
[1] Urszula Czartoryska,
Ireneusz Pierzgalski i jego „przekorne zwalczanie czasu za cenę fikcji”
. Łucja Jaranowska (red.),
Ireneusz Pierzgalski. Fotografie
, Wyd. Państwowa Galeria Sztuki w Łodzi, Łódź 1995, s. 7.
Zobacz
galeria-piekary.com.pl/

Kiedy aktor telewizyjny, pan Majer, przypadkiem trafia do krainy baśni, pozornie drobny wypadek uruchamia lawinę zdarzeń, które zachwieją ustalonym porządkiem. Oto Rumburak, czarodziej drugiej kategorii, rozpocznie bunt przeciw hierarchii i zasadom krainy baśni, wpływając przy okazji na świat ludzi. Ponadto dochodzi do niemożliwego: baśniowa królewna, Arabela, oraz całkiem niebaśniowy przedstawiciel ludzkiego świata – Petr – zakochują się w sobie. Ich miłość, wystawiona na próbę przez intrygi Rumburaka, ambicję królewskiej siostry – Kseni – oraz matactwa pewnej złej czarownicy, staje się jednym z kluczowych punktów opowieści, w której stawką jest nie tylko szczęście bohaterów, lecz także przyszłość obu światów.
Spektakl, inspirowany kultowym czechosłowackim serialem z lat 80. to czeski humor, fabuła pełna nagłych zwrotów akcji, ale także pytania zaskakująco aktualne: czym jest władza i bunt, gdzie przebiega granica między prawdą, a manipulacją oraz czy świat bajek rzeczywiście jest mniej „prawdziwy” niż nasz własny.
tekst: Malina Prześluga (na motywach scenariusza serialu „Arabela” Vorlicka i Macourka)
reżyseria: Piotr Ratajczak
Więcej informacji na temat przedstawienia i dostępności biletów na stronie
Teatru Animacji
.
materiały: Teatr Animacji