Gotyk w Wielkopolsce 1936/2026 – wystawa

Wystawa „Gotyk w Wielkopolsce 1936/2026” opowiada o ekspozycji, która odbyła się w naszym gmachu muzealnym w 1936 roku. „Wielkopolska plastyka gotycka” była wówczas pierwszą samodzielną prezentacją średniowiecznych rzeźb i malowideł w Muzeum Wielkopolskim i jedną z pierwszych wystaw tego rodzaju w Polsce. Będzie to opowieść o tym, jak w ciągu 90 lat zmieniło się nasze spojrzenie na sztukę średniowieczną, a przy tym niepowtarzalna okazja, aby zobaczyć z bliska gotyckie rzeźby i malowidła – również te, które na co dzień znajdują się w kościołach Wielkopolski.
Naukowy ferment i studencka przyjaźń Za organizacją wystawy „Wielkopolska plastyka gotycka” w 1936 roku stali dwudziestokilkuletni studenci historii sztuki Uniwersytetu Poznańskiego, pracujący pod okiem swojego mistrza, ks. prof. Szczęsnego Dettloffa.
Pełni pasji młodzi badacze ruszyli w teren w poszukiwaniu gotyckich zabytków. Odwiedzili przeszło 150 kościołów diecezji poznańskiej, a w ponad 100 z nich odnaleźli zapomniane zabytki plastyki gotyckiej. Tak rozpoczął się nowy rozdział w badaniach nad średniowiecznym dziedzictwem regionalnym.
Studenci-organizatorzy wystawy podczas wycieczki naukowej, Monachium 1935 r. Niższy rząd od lewej: Kazimierz Kowalski, Szczęsny Dettloff, Kazimierz Alkiewicz, Halina Niklewicz, Katarzyna Pajzderska, Barbara Dembińska, Halina Waga. Wyższy rząd od lewej: Gwido Chmarzyński, Janusz Rejman, Przemysław Michałowski, Janusz Powidzki (kuca), Eugeniusz Krygier, Zdzisław Kępiński; Archiwum Audiowizualne Wydziału Nauk o Sztuce Dwa momenty w czasie, dwa spojrzenia na gotyk Wystawa „Gotyk w Wielkopolsce 1936/2026” składa się z dwóch części: archiwalnej i zabytkowej.
Pierwsza część przenosi nas w czasie do Wielkopolski w 1936 roku. Opowiada historię przełomowej ekspozycji „Wielkopolska plastyka gotycka” i przybliża powojenne losy obiektów. Jest punktem wyjścia do narracji o zmieniających się metodach badań, sposobach rozumienia sztuki średniowiecznej i podejściu do ochrony zabytków.
Druga część oddaje głos samym zabytkom, które przez dziewięćdziesiąt lat żyły własnym życiem: niektóre zostały przemalowane, inne – przeciwnie, uwolniono spod grubych warstw późniejszych ingerencji.
Zobacz mnp.art.pl/: http://mnp.art.pl/