Zachęcamy do skorzystania z promocji obowiązującej od 16 czerwca do końca sierpnia. Na hasło „PRZEDSPRZEDAŻ” bilety można kupić z 10% zniżką (Promocja nie dotyczy spektaklu premierowego w dniu 14 października. Szczegóły dotyczące konkretnych dat dostępne są
w
REGULAMINIE PROMOCJI
).
Conrad Drzewiecki (1926–2007) – ikona polskiej choreografii, wybitny tancerz, pedagog, twórca Polskiego Teatru Tańca, karierę rozpoczął jako solista baletu Opery Poznańskiej, a po sukcesach na międzynarodowych konkursach tańca występował m.in. we Francji i we Włoszech, współpracując z czołowymi zespołami baletowymi. Po powrocie do Polski w 1963 roku kierował baletem Opery Poznańskiej, tworząc głośne choreografie, m.in.
Ognisty ptak
i
Cudowny Mandaryn
. Był prekursorem nowoczesnych technik tańca w Polsce oraz dyrektorem artystycznym Państwowej Szkoły Baletowej w Poznaniu. W 1973 roku założył Polski Teatr Tańca, któremu nadał autorski styl łączący taniec współczesny, klasykę i folklor. Tworzył spektakle do muzyki m.in. Karłowicza, Kilara, Pendereckiego i Chopina. Zespół pod jego kierownictwem odnosił sukcesy na międzynarodowych festiwalach i tournée. Był laureatem licznych nagród krajowych i zagranicznych, m.in. Gloria Artis i Terpsychory za całokształt twórczości.
Jubileusz 100-lecia urodzin Mistrza Balet Teatru Wielkiego w Poznaniu uświetni prezentacją jego znanych choreografii. Na scenie pod Pegazem zobaczymy:
Etiudę b-moll
z muzyką Karola Szymanowskiego (będzie to rekonstrukcja dzieła),
Adagio
z muzyką Tomaso Albinoniego z ascetyczną, neoklasyczną choreografią, uderzającą prostotą i ogromnym ładunkiem emocjonalnym, w którym ruch tancerzy jest skupiony i zintegrowany z przejmującym brzmieniem muzyki. Nie zabraknie
Krzesanego
Wojciecha Kilara, w którym Drzewiecki splótł żywiołową góralszczyznę z nowoczesnym baletem: dzięki dynamicznym, wybijanym w powietrzu uderzeniom piętą o piętę sprawił, że pradawny obrzęd krzesania ognia zamienił się na scenie w brawurowy taniec. W gmachu pod Pegazem zabrzmią też
Odwieczne pieśni
Mieczysława Karłowicza – poemat symfoniczny o tęsknocie, miłości, śmierci i wszechbycie, w którym choreograf za pomocą oszczędnych środków uzyskał równowagę między fabułą, pięknem tańca i malarskością nastroju.
Dyrekcja Teatru zastrzega możliwość zmian w repertuarze, obsadach, terminach i formie wydarzenia.
Dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego.