Miejsce: Pawilon – Nowa Gazownia

Gościnią wrześniowych Stanów skupienia będzie artystka wizualna Marianna Rodziewicz. Po pokazie filmów Sofie Somoroff, Daphne Gardner i Elana Alexandra odbędzie się rozmowa z zaproszoną artystką, podczas której zdefiniujemy pojęcie looksmaxxingu oraz siłę wpływu tego zjawiska na sztukę (zwłaszcza w kontekście body horroru).
Looksmaxxing
to termin wyrosły z manosfery, opisujący zjawisko maksymalizacji atrakcyjności fizycznej osoby przy pomocy codziennych praktyk bądź operacji plastycznych. Tego typu działania są ostatnio przechwytywane przez body horror. Ten gatunek filmowy powstał w latach 70. ubiegłego wieku, z czego termin go opisujący został ukuty dekadę później (przez Philipa Brophy’ego). W body horrorze na pierwszym miejscu twórcy_twórczynie stawiają ciało, które jest poddawane różnym zabiegom, często przekształcającym je w monstrualne formy.
Filmy w programie:
Ride Baby Ride
(2023, reż. Sofie Somoroff, 7,5 min)
Love is a Fire
(2022, reż. Sofie Somoroff, 12 min)
Needle
(2026, reż. Sofie Somoroff, 5 min)
In the Flesh
(2022, reż. Daphne Gardner, 13 min)
LooksMAXXING
(2026, reż. Elan Alexander, 15 min)
MARIANNA RODZIEWICZ (ur. 2001) – artystka. Wykorzystując technikę druku 3D, tworzy głównie rzeźby oraz posługuje się medium cyfrowym i fotografią.
W swojej praktyce artystycznej oscyluje wokół tematów cielesności, seksualności, przedmiotowości i podmiotowości. Bada wpływ kultury wstydu na kształtowanie się lęków, fantazji i fascynacji. Interesuje ją ciało oraz jego płynność, efemeryczność i ekspresja. Eksploruje grozę w ujęciu feministycznym, cielesność wymykającą się normom i uchwyca przerażający potencjał kobiecości, zakłócający normatywne role płciowe. Monstrualność jest dla niej sposobem na formowanie i definiowanie tożsamości poprzez przemiany ciała.
Artystka jest reprezentowana przez galerię WHOISPOLA. Urodziła się w Warszawie, obecnie mieszka i pracuje w Krakowie.
_
STANY SKUPIENIA – cykl wydarzeń postfilmowych kuratorowany przez Andrzeja Marca. Każde ze spotkań składa się z krótkiej prelekcji, pokazu filmowego i rozmowy z zaproszonymi osobami artystycznymi. W tym roku każde wydarzenie ma również określony temat przewodni, tematyzowany w filmie i poruszany w dyskusji. Dodatkowym punktem zaczepienia do rozmowy jest za każdym razem książka, wybrana lub opublikowana przez gościa i/lub gościnię cyklu.
Stany skupienia koncentrują się na pracy zszywania, scalania oraz ocalania rzeczywistości poprzecinanej i targanej przez rozmaite, współistniejące kryzysy. Odpowiedzią na doświadczenie rozpadającego się, pofragmentowanego świata nie są już wielkie, eskapistyczne, utopijne projekty, lecz raczej codzienne, lokalne, być może nawet prowizoryczne praktyki drobnych napraw oraz próby regeneracji.
_
Czas trwania: filmy 53 min + dyskusja 1 godz.
Język wydarzenia: polski [filmy z napisami]
Wiek: 18+
Bilety: wstęp bezpłatny

Na każde wydarzenie z cyklu FORMA.context zapraszane są poznańskie osoby artystyczne, których praktyki i wrażliwości są na tyle odmienne, że być może w innych warunkach nie miałyby okazji do współpracy. W ramach improwizowanego koncertu twórczynie_twórcy muzyki eksperymentalnej i awangardowej otrzymują wspólny idiom tekstowy, który staje się pretekstem do dialogu.
Podczas edycji jesiennej FORMA.context usłyszymy muzykę Agnieszki Bykowskiej, Dominiki Szelążek, Mikołaja Tkacza, Zofii Tomczyk i Miłosza Kędry.
AGNIESZKA BYKOWSKA
specjalizuje się w eksperymentalnym drone’ie, surowych barwach syntezatorowych i powolnych strukturach. Artystka rozciąga dźwięk w czasie – aż zmienia się jego masa, gęstość, temperatura. Pracuje na granicy akustyki i elektroniki, gdzie brzmienie przestaje być tonem i staje się przestrzenią.
DOMINIKA SZELĄŻEK
jest improwizatorką. Gra intuicyjnie, reagując na to, co przynosi moment – innych muzyków, otoczenie, ciszę. Interesuje ją dźwięk jako relacja, nie produkt. Tworzy w składach, które buduje na zasadzie otwartości i wzajemnego słuchania.
MIKOŁAJ TKACZ
łączy tradycyjne formy muzyczne z improwizacją i nieoczywistymi źródłami dźwięku. Pracuje z hybrydowym instrumentarium – akustycznym i elektronicznym jednocześnie. Performanse Tkacza to zderzenia: kompozycja spotyka przypadek, a struktura – noise.
ZOFIA TOMCZYK
zajmuje się muzyką eksperymentalną, nagraniami terenowymi i ekologią dźwięku. Tworzy materiał ze słuchania środowiska. Przez lata była tancerką Polskiego Teatru Tańca, dziś przenosi fizyczność ciała w pole dźwiękowe. Ruch i brzmienie traktuje jako jedno medium.
MIŁOSZ KĘDRA
jako centrum swojej praktyki obrał organy piszczałkowe – instrument wyrwany z przestrzeni sakralnej i przepuszczony przez syntetyczne przetwarzanie. Buduje własne instrumenty akustyczne, szuka niestandardowych strojów, faktur i barw. Kompozycje na styku elektroakustyki, syntezy i surowego, fizycznego brzmienia.
Wydarzenie działa jak laboratorium relacji, w której akt słuchania staje się aktem tworzenia. To sytuacja, w której każdy organizm dźwiękowy odtwarza siebie w odpowiedzi na środowisko, które sam współtworzy. To narzędzie łączenia, umacniania kolektywizmu i organicznego budowania potencjału lokalnej sceny. Artyści nie otrzymują wspólnego materiału muzycznego. Otrzymują tekst, wskazówkę. Nie partyturę do interpretacji, lecz partyturę relacyjną: neutralny grunt, który wymusza wzajemne słuchanie i prowokuje do dialogu.
FORMA.
– niezależna inicjatywa kuratorska i platforma kultury współczesnej, obecnie kuratorowana przez Agatę Kneć. Nie goni za trendami, a destyluje proces twórczy. Buduje organiczny potencjał w oparciu o precyzyjny dobór twórców, tekstów i kontekstów. Archiwizuje efemeryczne akty sztuki, nadając im materialny ślad i osadzając w kontekście dziedzictwa kulturowego. Od 2018 roku eksploruje granice między dyscyplinami – od sound artu, przez teorię nowych mediów, po architekturę przestrzeni i krytykę kultury.
_
Czas trwania: 1 godz.
Wiek: bez ograniczeń
Bilety: 10 zł